Eğer Tanrı her yerde hazır ve nazırsa, O'nun huzurunda olmanın özel tarafı nedir?
Bu, Kutsal Yazılar'daki en derin paradokslardan birine ulaşan bir sorudur. Tanrı her yerdedir — ancak Kutsal Yazılar sürekli olarak "O'nun huzurunda" olmaktan özel bir şey, aranması ve tadına varılması gereken bir ayrıcalık ya da suçlu bir vicdan için kaçınılacak bir şey olarak söz eder. Aslında burada iki farklı kavram söz konusudur: Tanrı'nın özsel her yerde bulunuşu (omnipresence) ve O'nun ilişkisel ya da tezahür eden huzuru.